Border town blues

Op maandag hebben we de hele dag doorgebracht op het Transito kantoor om de eigendomspapieren in orde te krijgen. Er bleek van alles mis :-(((

Maar wij bleven stug zitten met al onze kinderen net zo lang tot we door schoven naar een privékantoortje waar uiteindelijk, na 6 uur wachten, iemand met een klein beetje fraude ons aan de papieren heeft geholpen. En nu snel afzakken naar het zuiden. De eerste avond komen we niet verder dan Santa Barbara, 30 km. De volgende dag scheuren we weer verder. De landschappen zijn fantastisch! Maar wel jammer dat we moeten haasten.

Op de laatste dag van ons visum krijgen we net voor Pasto (2 uur voor de grens) pech met het busje……

Om kort te gaan levert dit ons de volgende dag de keuze op tussen 280 dollar per persoon boete betalen of deportatie en dan 5 jaar (uiteindelijk werd dit 1 jaar) niet meer terug mogen keren naar Colombia. Maar dat vinden we niet eerlijk! We hebben erg onze best gedaan, twee keer pech gehad en een heel weekend moeten wachten op de autopapieren vanwege een fout van de garagehouder. Dat kan de grensbeambten geen bal schelen, we moeten het hele weekend wachten in dat grensgat (niet fijn!) totdat er maandag weer een chef werkt.

We rijden dan maar terug naar Pasto en regelen het op maandag daar.

Weer een dag wachten op een kantoor, maar u gelukkig in een leuke stad en dan eindelijk na vier dagen regelen en wachten: ECUADOR!!!

IMG_8134

Dit bericht is geplaatst in Filmstrook, Het reisboek. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *